Hot Tin Roof – tak wygląda moje miasto nocą

SONY DSC

Obejrzałem filmy i zdjęcia promocyjne wiele miesięcy wcześniej, gdyż nowa produkcja Mayfair Games zrobiła na mnie niesamowite wrażenie. Wielki dach po którym biegają koty i ta reklama: „pełna kotów gra przygodowa” – a do obu i zwierzaków i przygodówek mam wielką słabość.

Dach wielkiego miasta

Hot Tin Roof to podłużne, ciężkie pudełko – typowe dla familijnych pozycji amerykańskiego wydawnictwa Mayfair Games. Gorącą zabawę zapowiada już ilustracja na wieczku – koty na dachach skąpanych w czerwonym, żarzącym się świetle. W pudełku znajdziemy przede wszystkim mnóstwo różnej wielkości i kształtu elementów z grubego kartonu pokrytych specjalną, zabezpieczającą fakturą. Do tego drewniane figurki kotów, które, niestety, nijak kolorystycznie mają się do odpowiadających im żetonom. Plansza miasta (gruba, składana na cztery części, podklejona od spodu dla wzmocnienia), a właściwie rzut na niego z lotu ptaka, robi spore wrażenie – po tych dachach będą biegać właśnie nasze koty. Niestety, w pudełku zabrakło wypraski i musimy we własnym zakresie zaopatrzyć w woreczki strunowe celem segregacji poszczególnych elementów gry. Kolorowa instrukcja w zawiły dość sposób, ale dostarcza wszystkich niezbędnych informacji potrzebnych do przeprowadzenia rozgrywki. Oprawa graficzna przygotowana przez Coreya Godbeya ma przyjemny, nieco satyryczny wydźwięk – z pewnością spodoba się naszym milusińskim. Gra Hot Tin Roof jest wykonana porządnie, ładnie – nie ma się w niej co zepsuć ze względu na wykorzystanie drewna i grubego kartonu.

SONY DSC

Ryba ponad wszystko

Noc zapadła nad zatłoczonym miastem. Gracz jako szef bandy kotów próbuje zebrać członków gangu znowu razem. W tym celu przemierza dachy budynków, buduje sieć połączeń i zdobywa wyjątkowe pożywienie. Oczywiście, musi w realizacji swojego celu przechytrzyć oponentów. Wygrywa zgraja kotów, która zbierze największą ilość jedzenia (puszek sardynek)!

Hot Tin Roofz pewnością czytelnicy zastanawiają się skąd kojarzą ten tytuł. To oczywiście nawiązanie do sztuki teatralnej, której autorem jest sam Tennessee Williams – jeden z najwybitniejszych dramaturgów XX wieku. Cat on a Hot Tin Roof czyli Kotka na gorącym, blaszanym dachu (1955 r.). Gdy majętna głowa rodziny umiera na raka – na jego urodziny przybywa 2 synów wraz żonami i dziećmi. W tracie uroczystości dochodzi do psychodramy pełnej wzajemnych pretensji i skrywanych żali. Sztuka doczekała się ekranizacji już w 1958 roku – z plejadą gwiazd Hollywood: Elizabeth Taylor i Paulem Newmanem, w filmie przewidziano nawet rolę dla Jamesa Deana, który jednak zginął wcześniej. Hot Tin Roof jak widać ze sztuką wiąże tylko dosłownie pojęty tytuł.

SONY DSC

Przygotowujemy się do zabawy poprzez przetasowanie kafli domowych. Na planszy zaznaczone jest 5 kontenerów na śmieci. Pod pierwszymi trzema układamy trzy odkryte kafle domowe, dwa ostatnie opisane są kolejno jako: kładki i schronienia. W śmietnikach umieszczamy określoną przez instrukcję liczbę żetonów ryb. Każdy gracz rozpoczyna zabawę z zestawem 2 par kotów, 3 schronieniami oraz 6 kładkami.  Rozgrywkę zaczyna osoba z najdłuższymi wąsami, a przy remisie ta, której oddech najbardziej pachnie rybą. Gra toczy się przez szereg tur poczynając od pierwszego gracza. W swojej kolejce uczestnik rozgrywki kolejno:

  1. Stawka sardynek rośnie – gracz musi położyć po jednej puszce na każdym śmietniku. W razie niemożliwości opłacenia wymaganego kosztu – otrzymuje 2 sardynki z puli i natychmiast kończy turę.
  2. Podział śmietnika – uczestnik zabawy bierze wszystkie puszki z wybranego kontenera i wykonuje akcje do niego przypisaną: wyłożenie jednej kładki w przerwie między dachami, umieszczenie schroniska na odkrytym tarasie dachu (patio) lub wykorzystanie kafla domu, który określa w jakich dwóch punktach miast rozpoczyna zabawę para naszych kotów.
  3. Wyścig po szczytach dachów – koty zostają przemieszczane po dachach budynków miasta. Jeżeli uda nam się umieścić jednocześnie parkę na tym samym patio, to wracają do naszej puli, a w zamian otrzymujemy świeżą rybę z targu, która liczy się jak 10 puszek sardynek. Za przejście po cudzej kładce płacimy przeciwnikowi jedną puszkę, a wejście na schronisko adwersarza kosztuje aż 2 sardynki. Turę koty na planszy mogą tylko skończyć na odkrytym tarasie lub kładce.

Gdy skończą się świeże ryby na rynku – czas podliczyć punkty. Za każdą parę kotów na planszy na koniec gry musimy zapłacić 15 puszek – tylko jeśli nie możemy ich legalnie spotkać. Zabawę wygrywa posiadasz największej ilości jedzenia czyli puszek sardynek.

SONY DSC

Kluczowe podczas gry jest stosunkowo szybkie połączenie pierwszej pary swoich kotów – niewystarczająca ilość posiadanych puszek może nas pozbawić możliwości działania podczas nawet kilku tur rozgrywki. Dlatego równie ważne jest przejmowanie śmietników ze sporą ilością sardynek – co może dać nam przewagę nawet na kilka kolejek do przodu. Nieuniknione jest korzystanie z kładek i schronień przeciwnika – jednak jak długo zbieramy większą ilość rybek za trasę, tak długo zyskujemy. Kafle domowe też należy wybierać z głową – nie warto inwestować zbyt wiele w nowe połączenia, zwłaszcza w końcowej fazie zabawy.

Kocie zmagania

Hot Tin Roof to po prostu kolejna gra familijna z ciekawym tematem. Trudno tu szukać oryginalnej mechaniki, 0 ot biegamy po dachach budujemy kładki i łączymy nasze zwierzaki w pary. Sporo tu rywalizacji, nieco planowania i sympatycznego planowania. Pozycja w sam raz dla miłośników kotów i lekkich, familijnych rozgrywek. Zdecydowanie brakuje wariantów rozbudowujących grę i niestety, pozycja przeznaczona jest dla wąskiego grona odbiorców – 3 lub 4 osób. Nie jest to zbyt wymagająca pozycja, ale przyjemna w odbiorze – ot kolejny rodzinny tytuł, ale taki z pewnością w zamierzeniu miał być.

Plusy:

  • ciekawy temat przewodni
  • porządne i ładne wykonanie
  • sympatyczna oprawa graficzna
  • koty

Minusy:

  • drewniane figurki kotów, które, niestety, nijak kolorystycznie mają się do odpowiadających im żetonom
  • brak wypraski
  • nie ma trybów rozbudowujących grę
  • dla wąskiego grona odbiorców – 3 lub 4 osób

 

 

Ocena ogólna

Ocena ogółem 4/6

4/6

Grafika/Jakość

Grafika/Jakość 4/6

4/6

Grywalność

Grywalność 3,5/6

3,5/6

Profil gry w serwisie Board Game Geek

Profil gry na stronie wydawcy

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: